Η όπερα την περίοδο του κλασικισμού παρουσιάζεται σε πολλές μορφές:
Η ιταλική όπερα του 18ου αιώνα με την τραγουδιστική τέχνη του belcanto και με σοβαρό ύφος (seria) είχε απήχηση στην αριστοκρατία της εποχής .
Η όπερα μπούφα (opera buffa) κέρδισε το αστικό κοινό. Τα έργα του είδους αυτού ήταν πιο ανάλαφρα σε σχέση με την όπερα (seria) και αποτέλεσε το επικρατέστερο οπερετικό είδος κατά τη διάρκεια της κλασικής περιόδου.
Η όπερα μπούφα έφτασε σε μεγάλη ακμή με τα έργα του Μότσαρτ.
Η γκραντ όπερα (grande opera) εξέφραζε το παλαιό απολυταρχικό καθεστώς και αποτέλεσε στα μέσα του 18ου αιώνα την αντίδραση της Γαλλίας στην όπερα seria και όπερα μπούφα που επικρατούσε την ίδια εποχή στην Ευρώπη.
H όπερα κομίκ (opera comique) ήταν το είδος όπερας που αντλούσε τη θεματολογία από την καθημερινότητα των αστών και των αγροτών. Εκτός από τα κωμικά στοιχεία στη συνέχεια προστέθηκαν δραματικά και ρομαντικά.
